வசந்த கால கோலங்கள்

இசை ஞானி இளையராஜாவும்,கவி பேரராசு கண்ணதாசனும் இணைந்த முதல் இசை சங்கமம்

தமிழ் தாகம்

இருள் சூழ்ந்த
வானில்
அங்கங்கே வெளிச்சங்கள்




இதயத்துடிப்பின்
நாதத்தில்
தமிழ்த்தாக கவிதைகள்




இமைக்காமல் பார்க்கிறேன்
இனம் காக்கும் தமிழனை!!
போராட்டங்களைத் தாண்டி
போராளியாய் போர்முனையில்
உயிர் விடும் என் தமிழனை




தமிழனாய் தரணியில்
பிறந்த பெருமையை
நான் கண்டேன் -உன்னாலே
என் ஈழத்தமிழனே!!

காலங்களின் கோலங்கள்

சின்ன சிறு வயதினிலே
அந்த ஆத்தங்கரை ஓரத்திலே
ஆடிப்பாடி மகிழ்ந்து வந்தோம்
அந்த வாழ்க்கை ஏங்கு போனதுவோ
அந்த நினைவுகள் கண்களிலே
இன்னும் படமாய் மலந்திருக்க
அதை கொஞ்சம் நினைக்கையிலே
கண்களில் நீர் வழிய.........

அந்த வாழ்க்கை இனி
இங்கு வாராதோ
அந்த சுகம் இனி
நம்மை சேராதோ
அந்த காற்று நமை இனி
தீண்டாதோ
நம் உள்ளம் கவலை மறந்து
பாடாதோ

ஏன் இந்த மனித வாழ்க்கை?
சிறு வயதில் இன்பத்தின் சேர்க்கை
போகும் காலத்தில் துன்பத்தின் கோர்க்கை
இது மனித உயிர்க்கு விதிக்க பட்ட விதியா?

அருள்வாயே

நாளும் சின்றின்பம் கண்டேன்
வாழ்வின் போதையில் திலைத்தேன்
பாவம் செய்ய அஞ்ஞேன்
புண்ணியம் செய்ய மறந்தேன்

கண்ணிருந்தும் குருடனாய்
கண்ட இடம் போனேன்
மதியிருந்தும் மனிதாய்
வந்த பயனை மறந்தேன்
ஆலயமென்ற ஆழ்மனதை
சாக்கடை என்றே ஆக்கினேன்

உனை நினைத்து விட்டேன் - முருகா
எனை மறு - பதனிடு செய்து விட்டேன்
நாளை என்ற ஒர் நாளில்
இந்த எளியோனுக்கு அருள்வாயோ
பாவ பட்ட மனித வாழ்வினிலிருந்து
மோச்சம் பெற்று தருவாயோ!

இப்பிறப்பும் எனக்கு வேண்டாம்- இனி
எப்பிறப்பும் எனக்கு வேண்டாம்
பிறவா வரம் தந்து என்னை மனிப்பாயா!!

இன்று நாளை

இன்று!!
விதைத்து-விட்டேன்
இனிய இலட்சியங்கள்
நினைத்து-விடேன்
அழகிய ஆசைகள்
செதுக்கி விட்டேன்
எழிய ஏணிப்படிகள்

நாளை!!
விதைத்த விதைகள்
வேர் விடப்படும்
நினைத்த ஆசைகள்
நிறை வேறட்டும்
செதுக்கிய ஏணிப்படிகள்
வெற்றிப்படிகள் ஆகட்டும்

தமிழனே

அழகிய தமிழ் மலர்
நாளும் மலர்ந்திருக்க
அதை சூட தமிழர்
இல்லையோ!!

மண்ணில் நல் கவிதை
சொன்ன பாரதி
அவன் சொல்லை
யாரும் அறியவில்லையோ!!!

தமிழ் என்ற சொல்
சொன்னால் வாய் மணக்கும்
அதை அறிந்தால்
உன் புகழ் மணக்கும்

நல்ல தமிழ் வீணை
இருக்க
பிற வாத்தியம்
அறிய துடிக்கும் தமிழா!!

தமிழனாய் பிறந்த
பெருமை அடைந்திடுவீர்
என்னாளுமே!!

காதலால்

என்றோ எழுதி வைத்த நினைவுகள்
இன்று நெஞ்சினில் ஆடுது தன்னாலே!!
எழுதிய நினைவுகள் யாவும் இன்று
காகித கப்பலாய் முழ்குது தன்னாலே!!
ரோஜாவும் இன்று தன்
முட்களால் குத்துது தன்னாலே!!

பழகிய நாட்களின்
ஈர கசிவு நெஞ்சினில்
இன்னும் இருக்க
உன் வயதும் என் வயதும்
கொஞ்சம் தடை சொல்ல
மூத்தவளே உனை
ஏன் நேசித்தேன்?

பள்ளி முடிந்து
நான் வீடு செல்ல மறந்து
சென்றேன் தோழனுடனே
சற்றே சுற்றி திரியவே

வீடு திரும்ப நாளியாக
தகப்பன் நின்றார் பிரம்போடு
செத்தோம் என்று நான் எண்ண
வந்தாய் நீயும் தெய்வமாய்
ஒரு போய் சொல்லி
எனைக் காப்பாற்றினாய்

அந்த சின்ன வயதினிலே
உன்னை எனக்கும் பிடித்தது
அதை மடலாய் எழுதி வைத்தேன்
உன்னிடம் கொடுப்பதற்க்கு!!

பிடுங்கி எரிந்தார்கள்
என் சகோதிரிகளே!!
அன்று சொல்லா
என் மனதை இன்றும்
சொல்ல துடிகின்றேன்

நீ இன்னும்
மண-மா(காதலால்)!!